sohwakhaeng (소확행)

คำย่อของ 'ความสุขเล็ก ๆ แต่แน่นอน' คือทัศนคติที่ไม่ไล่ตามความสำเร็จใหญ่โต แต่เก็บความสุขเล็ก ๆ อย่างกาแฟแก้วใหม่หรือการเดินเล่นหลังเลิกงาน

ต้นกำเนิดเซอร์ไพรส์มาก คือนักเขียนญี่ปุ่น ฮารุกิ มุราคามิ ในหนังสือความเรียงปี 1986 'บ่ายวันหนึ่งบนเกาะลังเกอร์ฮานส์' เขาเรียกความรู้สึกตอนฉีกขนมปังที่เพิ่งอบเสร็จด้วยมือ หรือตอนเปิดลิ้นชักแล้วเจอชุดชั้นในพับเรียบร้อยว่า 小確幸 ถ้าอ่านแบบญี่ปุ่นจะออกเสียงเกือบเหมือนคำว่าโรงเรียนประถม เลยเป็นการเล่นคำให้จำง่ายไปด้วย พอมาถึงเกาหลีก็อ่านตัวอักษรเดียวกันแบบเกาหลีจนกลายเป็น คำย่อ สี่พยางค์

ปีที่ปังคือ 2018 คำนี้ได้อันดับหนึ่งคำฮิตแห่งปีจากโพลของเว็บหางานแห่งหนึ่ง และติดลิสต์เทรนด์ผู้บริโภคของมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล เบื้องหลังคือราคาบ้าน พอการเก็บเงินเดือนไปซื้อ อพาร์ตเมนต์ กลายเป็นฝันลม ๆ แล้ง ๆ สายตาของคนรุ่นใหม่ก็หันไปหาความสุขที่เอื้อมถึง เมล็ดกาแฟดี ๆ สักถุง ไป แคมปิ้ง สุดสัปดาห์ หรือ กินข้าวคนเดียว ที่ทำเพื่อตัวเองล้วน ๆ ช่วงเดียวกันฝั่งตรงข้ามก็ฮิตคำว่า เฟล็กซ์ คือจ่ายหนักแล้วอวด กำแพงเดียวกัน คนรุ่นเดียวกัน แต่หันไปคนละทาง

คำวิจารณ์ก็มีไม่น้อย บางคนบอกว่าเห็นคำนี้ในข่าวกับโฆษณามากกว่าในบทสนทนาจริง และในวงการการตลาดมันแปลว่า 'ของถูก เชื่อถือได้ ใช้แล้วแฮปปี้' ซึ่งก็คือ คอสต์เพอร์ฟอร์แมนซ์ ในแพ็กเกจใหม่ คำวิจารณ์ที่แรงกว่าคือ นี่เท่ากับบอกให้คนพอใจกับของเล็ก ๆ ในสังคมที่เลื่อนชนชั้นแทบไม่ได้หรือเปล่า ซอฮวักแฮงเลยมักถูกพูดถึงคู่กับ เจเนอเรชัน N-po ส่วนฝั่งแย้งก็มีน้ำหนัก การสนุกกับเรื่องเล็กไม่เท่ากับการยอมแพ้เรื่องใหญ่ และการตำหนิความสุขเล็ก ๆ ของคนอื่นก็โหดร้ายเกินไป

พาโรดีที่ออกมาเพียบคือหลักฐานว่าฮิตแค่ไหน มนุษย์ออฟฟิศเล่นมุก 'ยักยอกเล็ก ๆ แต่แน่นอน' หรือโซฮวักฮเว ใช้เรียกการปริ้นต์เอกสารส่วนตัวด้วยปริ้นเตอร์บริษัทหรือชาร์จมือถือที่ออฟฟิศ แฟน ๆ EXO ก็คิดคำว่า 'ซูฮวักแฮง' ความสุขแน่นอนที่ SUHO มอบให้ คนมักเทียบคำนี้กับฮุกกะของเดนมาร์กหรือลากอมของสวีเดน การที่ ซีรีส์ฮีลใจเรื่อย ๆ เป็นที่รัก และการที่ชีวิตเรียบง่ายบนเกาะเชจูของ อีฮโยริ ทำให้คนอิจฉา ก็มาจากความรู้สึกเดียวกัน