Honbap / Honsul

กินข้าวคนเดียว ดื่มคนเดียว เมื่อก่อนดูเหมือนคนไม่มีเพื่อน แต่พอมีชื่อเรียกขึ้นมาก็กลายเป็นทางเลือกที่ทำได้อย่างมั่นใจ

ที่เกาหลี การกินข้าวคือเรื่องความสัมพันธ์ ประโยค ไว้ไปกินข้าวกันนะ แทบจะเป็นคำทักทาย ส่วนในที่ทำงาน hoesik หรือมื้อเลี้ยงทีม ถูกมองเหมือนหลักฐานว่าเข้ากับทีมได้ การนั่งกินคนเดียวจึงโดนมองแปลก ๆ มานาน สนามที่โหดที่สุดคือโรงอาหาร geupsik ของโรงเรียนมัธยม พอขึ้นมหาลัยตารางเรียนต่างกันก็เลยกินคนเดียวกันเป็นเรื่องปกติ แถวย่านโรงเรียนกวดวิชา Noryangjin หรือโซน gosiwon นี่ถือเป็นชีวิตประจำวันไปแล้ว

จุดหักมุมคือ ในสมัยโชซอนมาตรฐานคือหนึ่งคนหนึ่งโต๊ะ บันทึกจากยุค 1930 ยังเล่าว่าคนเกาหลีกินข้าวที่โต๊ะของใครของมันและไม่คุยกันระหว่างกิน การที่ทั้งครอบครัวล้อมวงโต๊ะเดียวกันถูกผลักดันโดยบทบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ปี 1936 เพื่อลดภาระงานบ้าน แล้วมาลงตัวเพราะขาดแคลนข้าวของหลังสงครามเกาหลี แปลว่าการกินคนเดียวของคนรุ่นใหม่ จริง ๆ แล้วเป็นธรรมเนียมที่เก่ากว่าอีก

ฝั่งร้านอาหารก็มีเหตุผลของตัวเอง ร้านปิ้ง samgyeopsal มักขายขั้นต่ำสองที่ ไปคนเดียวเลยยาก ส่วนร้านข้าวสำหรับคนขับรถ ร้าน bunsik และ ร้านสะดวกซื้อ คือแดนศักดิ์สิทธิ์ของสายกินคนเดียว ในเน็ตยังมีตาราง เลเวลกินคนเดียว ไล่ตั้งแต่รามยอนในร้านสะดวกซื้อไปจนถึงนั่งร้านเหล้าคนเดียว พอครัวเรือนคนเดียวเพิ่มขึ้น ร้านก็เริ่มมีเมนูหนึ่งที่มากขึ้น และแอปเดลิเวอรีอย่าง Baemin ก็ช่วยให้กินคนเดียวง่ายขึ้นอีก

การดื่มคนเดียวก็มาทางเดียวกัน คำนี้ถูกใช้มากขึ้นในยุค 2010 พร้อมกับคนอยู่คนเดียวที่เพิ่มขึ้นและวิถีชีวิตแบบปัจเจก แล้วซีรีส์ชื่อ Drinking Solo ก็ทำให้คำนี้ติดปากยิ่งกว่าเดิม ช่วง โควิด ที่นัดรวมตัวไม่ได้ คนที่นั่งดื่มคนเดียวที่บ้านก็พุ่งขึ้น คำเตือนที่มาคู่กันเสมอคือ พอไม่มีใครห้าม ก็ดื่มเกินได้ง่าย รายการที่พาทั้งหมดนี้ขึ้นจอคือ I Live Alone และชีวิตคนเดียวก็เริ่มถูกมองเป็นไลฟ์สไตล์ร่วมกับ bihon ไม่ใช่ความขาดแคลน