โนรยังจิน

ย่านติวสอบของโซล ที่คนเตรียมสอบมาอยู่รวมกันแน่นขนัด โรงเรียนกวดวิชา ห้องพักจิ๋ว และร้านข้าวราคาถูกเรียงติดกัน ถนนที่คนยืนกินข้าวในถ้วยกระดาษกลายเป็นภาพจำของย่านนี้

จุดเริ่มต้นมาจากนโยบายรัฐ ยุค 70 โรงเรียนกวดวิชา เตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยใน โซล กระจุกอยู่ที่จงโน แต่ปลายยุค 70 รัฐห้ามตั้งโรงเรียนกวดวิชาสำหรับเด็กซิ่วในเขตประตูเมืองเก่า สถาบันดังแห่งหนึ่งเลยย้ายมาที่นี่ ที่อื่นก็ตามมา โนรยังจินจึงกลายเป็นเมกกะของ แจซู หรือการซิ่วสอบใหม่ พอมีการสอบ ซูนึง และคอร์สออนไลน์บูม เด็กเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็ไหลไป แทชีดง แต่ที่ว่างนั้นถูกเติมด้วยคนเตรียม สอบข้าราชการ และสอบบรรจุครู

ในรัศมี 500 เมตรจากสถานี กิน นอน อ่านหนังสือ จบครบในที่เดียว กลางคืนนอนใน โกชีวอน กลางวันเข้าเรียนและห้องอ่านหนังสือ ว่างเมื่อไหร่ก็นั่งคาเฟ่สั่งกาแฟถูกๆ แก้วเดียวแช่เป็นชั่วโมง ตัดขาดจากโลกภายนอกขนาดที่ได้ฉายาว่า เกาะโนรยัง เพื่อแย่งที่นั่งแถวหน้า บางคนเอาสมุดมาวางต่อคิวบนบันไดสถาบันตั้งแต่ตีสี่ ในห้องอ่านหนังสือก็เจอโพสต์อิทขอให้เงียบแม้แต่เสียงถอดเสื้อแจ็กเก็ต ใส่ชุดวอร์มหลวมๆ สะพายเป้ ก็เดาได้เลยว่าเป็นคนเตรียมสอบ ตึก 63 ที่ยออีโดซึ่งมองเห็นได้แทบทุกมุม ถูกเรียกกันว่า สัญลักษณ์ของโลกภายนอก

ค่าครองชีพที่นี่ต่ำสุดๆ ของโซล ปี 2019 แค่ 3,500 วอนก็ได้ข้าวครบมื้อ ร้านบุฟเฟต์ที่เรียกกันว่า ร้านอาหารโกชี ถึงขั้นเปิดสาขา ร้าน บุนชิก ที่คุณยายเปิดให้ปริมาณเยอะเป็นสองเท่าในราคาครึ่งเดียว เมนูเด่นคือคัปบับ ข้าวราดหน้าในถ้วยกระดาษ แทนที่จะไล่แผงลอย สำนักงานเขตกลับรวมแผงไว้เป็นถนนคัปบับ จนดังในโซเชียลกลายเป็นจุดสายกิน ที่นี่คือตัวอย่างชั้นดีของ ฮนบับ กินคนเดียวแบบเร็วและถูก และ คาซองบี ขั้นสุด แค่ซอยอาหารมันยังโรก็มีร้านแฟรนไชส์ที่เกี่ยวกับเชฟ แพ็กจงวอน ถึงหกร้าน ด้านมืดก็มี PC บัง คาราโอเกะ และร้านเหล้าเต็มไปหมด หลายคนเสียเวลาเรียนไปเป็นปีๆ เพราะสิ่งเหล่านี้

ทุกวันนี้โนรยังจินกำลังเปลี่ยน คนเตรียมสอบข้าราชการลดลงมาก บวกกับโควิด คอร์สออนไลน์ และการรื้อถอนโครงการนิวทาวน์ราวปี 2024 ทำให้ย่านการค้าซบเซา แต่ค่าเช่าถูกและการเดินทางสะดวกก็ดึงนักศึกษาต่างชาติ แรงงาน และนักท่องเที่ยวให้มาอยู่โกชีวอนแทน ป้ายภาษาไทยกับภาษาเวียดนามเลยเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ส่วน ตลาดปลา ทางเหนือของสถานีก็เป็นจุดเที่ยวที่ดังในตัวเอง