bonin injeung (본인인증)

ขั้นตอน 'พิสูจน์ว่าคุณคือคุณ' ที่ต้องเจอแทบทุกครั้งเวลาสมัครหรือจ่ายเงินอะไรในเกาหลี และเป็นกำแพงแรกที่ชาวต่างชาติชนเมื่อพยายามใช้บริการเกาหลี

แบบที่เจอบ่อยสุดคือยืนยันตัวตนผ่านมือถือ กรอกชื่อ วันเกิด และเบอร์ ระบบจะเช็กว่าตรงกับชื่อเจ้าของที่ลงทะเบียนไว้กับค่ายมือถือไหม แล้วกรอกรหัส 4 ถึง 6 หลักที่ส่งมาทาง SMS ภายใน 3 นาที ทุกวันนี้แอป PASS ของค่ายมือถือทำให้จบได้ด้วยการสแกนนิ้วครั้งเดียว เมื่อก่อนเว็บไซต์ขอ เลขทะเบียนราษฎร ตรงๆ แต่พอข้อมูลรั่วซ้ำหลายรอบ การเช็กชื่อเจ้าของเบอร์เลยกลายเป็นมาตรฐาน ในเกาหลี เบอร์มือถือ จึงทำหน้าที่แทบจะเหมือนบัตรประชาชน

จุดสำคัญคือมันไม่ใช่แค่ยืนยันสองชั้นธรรมดา ประเทศอื่นรหัส SMS แค่พิสูจน์ว่าคุณรับข้อความที่เบอร์นั้นได้ แต่เกาหลีเช็กไปถึงว่าเบอร์นั้นเป็นของคุณจริงๆ ในชื่อจริง คนที่อยู่ต่างประเทศหรือมาเที่ยวโดยไม่มีเบอร์เกาหลีในชื่อตัวเอง ต่อให้มีเงินก็ติดอยู่หน้าปุ่มจ่ายเงิน นี่คือเหตุผลที่ การกดบัตร คอนเสิร์ต แอปเดลิเวอรี ไปจนถึง ซื้อขายของมือสอง ล็อกคุณไว้หมด ธนาคารออนไลน์บางแห่งยังเพิ่มอีกชั้น โดยโอน 1 วอนเข้าบัญชีของคุณเองเพื่อยืนยัน

ตัวเอกอีกตัวคือใบรับรองดิจิทัล ชื่อเดิมคือ 'ใบรับรองที่ได้รับการรับรองจากรัฐ' ช่วงหนึ่งจะใช้เว็บธนาคารหรือหน่วยงานรัฐต้องมี Windows กับปลั๊กอิน ActiveX จนอินเทอร์เน็ตเกาหลีโดนแซวว่าใช้ได้แค่ Windows จุดที่ทำให้ระบบนี้สั่นคลอนน่าสนุกมาก ปี 2014 ประธานาธิบดีพัคกึนฮเยในตอนนั้นพูดในที่ประชุมคณะรัฐมนตรีว่า แฟนชาวจีนที่อยากซื้อโค้ตของชอนซงอีจาก ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว จ่ายเงินไม่ได้เพราะใบรับรองนี้ ( ซีรีส์เรื่องเดียวที่เปลี่ยนตลาด ) ปีนั้นข้อบังคับให้ต้องใช้ก็ถูกยกเลิก และวันที่ 10 ธันวาคม 2020 สถานะผูกขาดก็หมดไป เปลี่ยนชื่อเป็น 'ใบรับรองร่วม'

ตอนนี้ Naver Kakao Toss และแอปธนาคารต่างก็มีใบรับรองแบบยืนยันด่วน ใช้ง่ายขึ้นเยอะ แต่สำหรับ ชาวต่างชาติที่อาศัยในเกาหลี ยังมีอีกหลายประตูที่จะเปิดก็ต่อเมื่อมีบัตรต่างด้าวและเบอร์มือถือในชื่อตัวเองแล้วเท่านั้น