เบอร์มือถือคือกุญแจ

ที่เกาหลี เบอร์มือถือเบอร์เดียวผูกไว้ทั้งการยืนยันตัวตน การจ่ายเงิน และการโอนเงิน ถ้าเป็นชาวต่างชาติ ต้องทำเบอร์ก่อน อย่างอื่นถึงจะเริ่มเดินได้

ในประเทศส่วนใหญ่ รหัส SMS แค่พิสูจน์ว่าคุณถือมือถือเครื่องนั้นอยู่ แต่ บนินอินจึง หรือการยืนยันตัวตนแบบเกาหลีไปไกลกว่านั้น ระบบจะเช็กว่าเบอร์นี้ลงทะเบียนกับค่ายมือถือด้วยชื่อจริงและ เลขทะเบียนราษฎร ของคุณหรือเปล่า เมื่อก่อนเว็บไซต์ต่างๆ ขอเลขทะเบียนราษฎรกันตรงๆ พอความเสี่ยงข้อมูลรั่วหนักขึ้น การยืนยันด้วยมือถือเลยเข้ามาแทน ผลคือค่ายมือถือกลายเป็นเคาน์เตอร์ตรวจตัวตนของทั้งประเทศไปโดยปริยาย

ใช้แทบทุกที่ ตั้งแต่บริการรัฐ เปิดบัญชีธนาคารออนไลน์ ร้านค้าออนไลน์ สมัครเกม ไปจนถึงยืนยันอายุ KakaoTalk ก็ผูกกับเบอร์ และเวลาจะผูกบัญชีเพื่อ โอนเงิน หรือใช้แอปจ่ายเงิน หลายที่ต้องรับสายอัตโนมัติจากเบอร์ที่เป็นชื่อตัวเองด้วย ในประเทศที่ แทบไม่มีใครใช้เงินสด ถ้าเบอร์นี้ใช้ไม่ได้ ทั้งวันก็หยุดชะงัก การเปลี่ยนเบอร์เลยเป็นงานใหญ่ ต้องไล่ผูกใหม่ตั้งแต่ธนาคารยัน แอปในชีวิตประจำวัน ทีละอัน

สำหรับชาวต่างชาติและคนเกาหลีที่อยู่ต่างประเทศ นี่คือกำแพงสูง ไม่มีเบอร์เกาหลีก็จองตั๋วรถบัสด่วนระหว่างเมืองไม่ได้ด้วยซ้ำ บางเว็บก็ไม่รับบัตรต่างประเทศ จนมีพาดหัวข่าวเปรียบว่าเป็น ' ต็อกในภาพวาด ' คือมีเงินแต่ซื้อไม่ได้ ก้าวแรกของ การใช้ชีวิตในเกาหลีแบบชาวต่างชาติ เลยคือเปิดเบอร์ในชื่อตัวเอง กลับกัน คนเกาหลีที่ย้ายไปต่างประเทศมักเก็บเบอร์ราคาถูกเดือนละราวพันวอนไว้รับ SMS ยืนยันอย่างเดียว เพราะรับ SMS ตอนโรมมิ่งไม่เสียเงิน

เบอร์ราคาถูกที่ว่าคือ ' อัลตึลฟอน ' ผู้ให้บริการเสมือนที่เช่าเครือข่ายแบบขายส่งจากสามค่ายใหญ่ SKT, KT และ LG U+ เสาเดียวกัน คุณภาพเท่ากัน แต่ราคาถูกกว่า ช่วงแรกเบอร์แบบนี้ใช้ยืนยันตัวตนไม่ได้ ตอนนี้ได้แล้ว จุดอ่อนก็ชัดเจน ทุกอย่างพึ่งระบบของค่ายมือถือ ตอนเกิดไฟไหม้ที่สาขาอาฮย็อนของ KT การยืนยันตัวตนของลูกค้า KT ใช้ไม่ได้ทั้งหมด ทางเลือกอย่างแอป PASS หรือใบรับรองของเอกชนก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่กุญแจประตูหน้าของอินเทอร์เน็ตเกาหลีก็ยังเป็นเบอร์มือถืออยู่ดี