คำเรียกที่ยกย่องแค่ฝั่งเดียว

ภรรยาเรียกน้องของสามีว่า "โทรยอนนิม" กับ "อากัสซี" ซึ่งเป็นคำยกย่อง แต่สามีเรียกน้องของภรรยาแค่ "ชอนัม" กับ "ชอเจ" ไม่มีคำให้เกียรติเลย คู่เดียวกันแท้ๆ แต่คำเรียกเอียงไปข้างเดียว

สรุปง่ายๆ น้องชายของสามี ถ้ายังโสดเรียกโทรยอนนิม แต่งงานแล้วเรียกซอบังนิม น้องสาวของสามีเรียกอากัสซี พี่ชายเรียกอาจูบอนิม พี่สาวเรียก ฮยองนิม ส่วนฝั่งภรรยามีแค่ชอนัม ชอเจ ชอฮยอง แถมภรรยายังต้องใช้ ภาษาสุภาพ กับน้องสามีที่อายุน้อยกว่า ในขณะที่สามีพูดภาษากันเองกับน้องภรรยาก็ไม่ค่อยมีใครว่าอะไร

จุดที่เจ็บที่สุดอยู่ที่รากศัพท์ โทรยอนนิมกับอากัสซีเดิมทีเป็นคำที่คนรับใช้ใช้เรียกลูกชายลูกสาวของเจ้านาย เลยมีคนแซะว่า "สามีมาในฐานะแขก แต่ภรรยาเข้าบ้านในฐานะคนรับใช้เหรอ" เป็นความอึดอัดสายเดียวกับที่ทำให้คำว่า ชีเวิลด์ ฮิตขึ้นมา แต่ก็มีข้อโต้แย้งเหมือนกัน น้องชายสามีเรียกภรรยาของพี่ว่าฮยองซูนิม มีคำยกย่อง ส่วนน้องชายภรรยาเรียกสามีของพี่สาวแค่แมฮยอง ความไม่เท่ากันเลยไม่ได้ไปทางเดียวซะทีเดียว

แต่ความรู้สึกของคนก็ชัดเจน ผลโพลหนึ่งบอกว่าผู้หญิงมากกว่า 90% มองว่าคำเรียกตอนนี้ไม่เป็นธรรม ขณะที่ผู้ชายคิดแบบนั้นแค่ครึ่งกว่าๆ ปี 2018 กระทรวงความเท่าเทียมทางเพศและครอบครัวยกเรื่องปรับคำเรียกขึ้นเป็นวาระนโยบาย และสถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติก็ออกคู่มือมารยาททางภาษาว่า ไม่จำเป็นต้องใช้โทรยอนนิม ซอบังนิม หรืออากัสซีก็ได้ เรียกชื่อแล้วต่อท้ายด้วย "ชี" ก็พอ เรื่องนี้เลยเป็นประเด็นประจำของ ความขัดแย้งทางเพศ ในเกาหลี

ชีวิตจริงเปลี่ยนช้า พอครอบครัวมารวมกันช่วง ชูซอก หรือ ซอลลัล คำเรียกแบบเดิมก็ยังเป็นค่าตั้งต้น แต่ทางเลี่ยงก็มีเยอะขึ้น คงคำเรียกไว้แต่ต่างฝ่ายต่างใช้ภาษาสุภาพ หรือพอมีลูกก็เรียกตามมุมของลูก เช่น "ซัมชน" (น้า/อา) หรือ "โกโม" (อาหญิง) แล้วเนียนผ่านไป คำเรียกคำเดียวอัดทั้ง อายุ ลำดับชั้น และน้ำหนักของครอบครัวไว้ครบ นี่แหละทั้งเสน่ห์และความเหนื่อยของภาษาเกาหลี ถ้าฉากในซีรีส์ที่ลูกสะใภ้เรียกน้องสามีที่เด็กกว่ามากว่า "อากัสซี" อย่างนอบน้อมดูแปลกๆ สำหรับคุณ ก็เพราะความไม่สมมาตรนี้แหละ ลองเทียบกับคำว่า ออนนี ที่ผู้หญิงเรียกกันเองแบบสบายๆ แล้วจะเห็นความต่างชัดขึ้นอีก