คนเกาหลีไม่อ่านหนังสือแล้ว?

คนเกาหลีไม่อ่านหนังสือ เป็นคำบ่นที่วนกลับมาทุกครั้งที่ผลสำรวจใหม่ออก แต่ข่าวรางวัลโนเบลข่าวเดียวกลับทำให้หนังสือในร้านหมดเกลี้ยงในคืนเดียว

ถ้าดูตัวเลข คำบ่นนี้ก็มีมูลอยู่บ้าง ผลสำรวจแทบทุกปีบอกว่าผู้ใหญ่เกินครึ่งอ่านหนังสือไม่จบแม้แต่เล่มเดียวในหนึ่งปี ข้อมูลจากการสำรวจทักษะผู้ใหญ่ของ OECD (PIAAC) ชี้ว่าอัตราการอ่านของเกาหลีอยู่ราวค่าเฉลี่ย OECD แต่สัดส่วน ' นักอ่านเป็นนิสัย ' ที่หยิบหนังสือทุกวันหรือทุกสัปดาห์ต่ำที่สุดในกลุ่ม ช่องว่างระหว่างคนอายุ 16 ถึง 24 กับ 55 ถึง 65 ก็กว้างที่สุดด้วย แปลง่ายๆ คือตอนเป็นนักเรียนก็อ่าน พอโตมาก็วาง

ทำไมเป็นแบบนั้น ในเกาหลี คำว่าหนังสือเคยแทบจะมีความหมายเดียวกับการเรียน หนังสือที่อ่านเพื่อ ซูนึง และ การสอบเข้ามหาวิทยาลัย ถูกปิดลงพร้อมวันจบการศึกษา พอเริ่มทำงาน หนังสือติวสอบใบรับรองก็มาก่อนวรรณกรรม ผ่าน โอที กับ นรกการเดินทางไปทำงาน มาแล้ว ที่เหลือคือเล่นมือถือไม่กี่นาทีบนรถไฟใต้ดิน งานอดิเรกที่คนเขียนในเรซูเม่บ่อยที่สุดคือ ' อ่านหนังสือ ' จนเป็นมุกว่าถ้าบอกชื่อเล่มไม่ได้ก็ไม่มีใครเชื่อ

แต่ก็ไม่ได้แปลว่าไม่มีใครอ่านอะไรเลย เทียบปี 2004 กับ 2019 คนอ่านนิตยสารลดลงเหลือไม่ถึงครึ่ง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเพราะการอ่านย้ายไปอยู่บนออนไลน์ ช่องว่างนั้นถูกเติมด้วย เว็บตูน และ เว็บนวนิยาย ตอนนี้ การ์ตูนเลื่อนแนวตั้ง กับ คลิปสั้น ยึดเวลาเดินทางไปแล้ว ส่วนฝั่งกระดาษ การ์ตูนกับไลต์โนเวลก็ยังขายได้เรื่อยๆ ราคาเองก็มีผล พอราคากระดาษพุ่ง หนังสือที่ขึ้นราคาช่วงปลายปี 2022 ขึ้นเฉลี่ยราว 40%

จุดพลิกมาถึงในฤดูใบไม้ร่วงปี 2024 ทันทีที่ประกาศ รางวัลโนเบลของฮันคัง หนังสือ The Vegetarian ขายหมดในร้านหนังสือเครือใหญ่ภายใน 30 นาที และหนังสือของเธอทะลุหนึ่งล้านเล่มในหกวัน คนที่ซื้อมากที่สุดคือวัยกลางคน กลุ่มที่ถูกมองว่าห่างจากหนังสือไปแล้ว พอเห็นคิวยาวหน้า ร้านหนังสือ หลายคนก็เข้าใจว่า ไม่อ่าน อ่านไม่ได้ และไม่ซื้อ เป็นคนละเรื่องกัน นี่ยังเป็นช่วงที่ วรรณกรรมแปล และคนแปลได้รับเครดิตอย่างที่ควรได้