วิธีดูกีฬาแบบคนเกาหลี

ที่เกาหลี การดูกีฬาไม่ใช่การนั่งเงียบ ๆ ในสนามเบสบอลนักตีแต่ละคนมีเพลงเชียร์ของตัวเองให้ทั้งสนามร้องตาม และวันที่ทีมชาติฟุตบอลลงเตะ คนเป็นหมื่น ๆ จะไปรวมตัวกันที่ลานกลางเมือง

เริ่มจากเบสบอล ในเกม KBO ทุกครั้งที่นักตีเดินออกมา เพลงเชียร์เฉพาะตัวของเขาจะดังจากลำโพง แล้วคนดูก็ลุกขึ้นร้องและเต้นตามหัวหน้ากองเชียร์ เชียร์เบสบอล เนื้อเพลงส่วนใหญ่วนชื่อผู้เล่นกับคำว่าฮิตหรือโฮมรัน มือใหม่แค่สองสามอินนิ่งก็ร้องตามได้ การมีเพลงเชียร์ของตัวเองแปลว่าได้รับการยอมรับเป็นตัวจริงแล้ว เคยมีนักกีฬาตั้งเป้าว่า "อยากมีเพลงเชียร์ของตัวเอง" แล้วทำได้ตั้งแต่ซีซันเดบิวต์จนซึ้งตอนได้ยินครั้งแรก เมื่อก่อนเพลงเชียร์มักเอาเพลงป๊อปมาแปลงเนื้อ แต่หลังปัญหาลิขสิทธิ์ปะทุ ทีมต่าง ๆ ก็หันมาแต่งเพลงเอง รูปแบบตะโกนชื่อแล้วรับท่อนฮุกนี่เหมือน แฟนแชนต์ ของไอดอลเป๊ะ และแท่งที่โบกกันบนอัฒจันทร์ก็ชวนให้นึกถึง แท่งไฟ ในคอนเสิร์ต แฟนล็อตเตยังขึ้นชื่อเรื่องตะโกน "มา!" พร้อมกันทุกครั้งที่พิตเชอร์ฝั่งตรงข้ามโยนเช็กฐานแรก

ในสนามอย่าง จัมซิล ชิแม็ก คือของที่ขาดไม่ได้ และวันที่ไม่ได้ไปสนาม ทีวีใน ร้านไก่ทอด แถวบ้านก็กลายเป็นอัฒจันทร์ย่อม ๆ ยอดผู้ชมทะลุ สิบล้านคน ในหนึ่งซีซัน และ ท่าเต้นเชียร์ในสนาม ที่ไวรัลในโซเชียลต่างประเทศ ก็เกิดขึ้นเพราะการเชียร์เองก็เป็นโชว์อยู่แล้ว

ฟุตบอลคือเรื่องของลานกว้าง การเชียร์ริมถนนกลายเป็นวัฒนธรรมจริงจังตั้งแต่ ฟุตบอลโลก 2002 ตอนที่คนใส่เสื้อแดงล้นหน้าศาลาว่าการกรุงโซลและ ควังฮวามุน โบก แทกึกกี แล้วเก็บขยะก่อนกลับบ้าน จนสื่อทั่วโลกพูดถึง หลายคนมองว่า Fan Fest ที่ FIFA จัดในประเทศเจ้าภาพตั้งแต่ปี 2006 ได้แรงบันดาลใจจากภาพนี้ การไปรวมตัวที่ลาน เลยกลายเป็นความทรงจำร่วมของคนเกาหลีนับแต่นั้น

ฟุตบอลโลกกาตาร์ 2022 การเชียร์ริมถนนเคยถูกยกเลิกไปพักหนึ่งเพราะเพิ่งเกิดโศกนาฏกรรมอิแทวอน ก่อนจะกลับมาจัดพร้อมมาตรการความปลอดภัยที่เข้มขึ้นมาก วันแข่งกับอุรุกวัย มีคนมารวมที่ควังฮวามุนราว 26,000 คน และ FIFA วัดเสียงเชียร์เกมนั้นได้ 131 เดซิเบล ดังที่สุดในรอบแบ่งกลุ่ม ทุกวันนี้การนั่งดูเกมของ ซนฮึงมิน ด้วยกันตอนเช้ามืดก็เป็นภาพที่คุ้นตา

ความคึกคักนี้ลามไปถึงเกมด้วย พอเกาหลีกวาดแชมป์ LoL Worlds ต่อเนื่อง สนาม อีสปอร์ต ก็เต็มไปด้วยเสียงร้องและอุปกรณ์เชียร์ และปี 2025 LCK ก็เริ่มมีเพลงเชียร์ของตัวเอง