เรื่องเล่าที่ผู้หญิงเป็นศูนย์กลาง

เรื่องเล่าที่ผู้หญิงไม่ได้แค่ถูกพัดพาไปกับเหตุการณ์ แต่เป็นคนขับเคลื่อนเรื่อง ที่เกาหลีเรียกว่า 'ยอซองซอซา' หรือเรื่องเล่าของผู้หญิง และตอนนี้อยู่ใจกลางสูตรความปังของซีรีส์เกาหลี

คำนี้ใช้กันในวงวิชาการและสื่อมาตั้งแต่ต้นยุค 2000 แต่ยังไม่มีนิยามที่ลงตัว ความหมายกว้างที่สุดคือเรื่องที่ผู้หญิงเป็นผู้กระทำ ถ้าแคบลงหน่อยคือเรื่องที่ตัวเอกหญิงตระหนักว่าตัวเองเป็นใครแล้วเดินตามทางของตัวเอง รากของมันลึกกว่าที่คิด ตำนานโบราณอย่างเจ้าหญิงบารี ลูกสาวที่ถูกทิ้งแต่เดินทางไปยมโลกแล้วกลับมา หรือจาช็องบีที่ปลอมเป็นผู้ชายและชนะความรักด้วยไหวพริบ มักถูกยกเป็นเรื่องเล่าของผู้หญิงยุคแรก พอยุค 1980 นิยายอย่าง 'ผู้หญิงที่ยืนอยู่' ของพัควันซอ ก็วางผู้หญิงที่ตามหาความเท่าเทียมทั้งในชีวิตคู่และการงานไว้ตรงกลาง

พอมาดูซีรีส์ ความเปลี่ยนแปลงเห็นชัด ใน My Lovely Sam Soon คิมซอนอา เล่นเป็นนางเอกที่ตรงข้ามกับภาพนางเอกผอมสวยแบบเดิมๆ แต่ยังทำเรตติ้งสูงสุดได้ ซอนต็อก มหาราชินีสามแผ่นดิน ดันราชินีองค์แรกของชิลลาขึ้นเป็นศูนย์กลาง ส่วน ฮาจีวอน ในบทคิลราอิมจาก Secret Garden ก็แบกทั้งแอ็กชันและโรแมนซ์ไว้ในบทเดียว

หมัดเด็ดมาในปี 2020 กับ Married Life ที่รีเมกจากซีรีส์อังกฤษ Doctor Foster คิมฮีเอ รับบทหมอที่รู้ว่าสามีนอกใจ และทำลาย สถิติเรตติ้งสูงสุดตลอดกาลของละครนอกฟรีทีวีหลัก เป็นการพิสูจน์ว่าละครที่นำโดยผู้หญิงวัย 50 ก็ขึ้นบัลลังก์เรตติ้งได้ ต่อมา The Glory เขย่าโลกด้วย การแก้แค้น ที่เหยื่อความรุนแรงในโรงเรียนวางแผนมา 18 ปี และหลังออกฉายก็มี การแฉเรื่องบูลลี่ในชีวิตจริง ตามมาเป็นระลอก My Name ส่งนักแสดงหญิงไปยืนกลางฉากแอ็กชัน ส่วน Mask Girl ทดลองให้ตัวละครเดียวเล่นโดยนักแสดงสามคน ปี 2025 When Life Gives You Tangerines ทำคนดูทั่วโลกน้ำตาไหลได้แค่ด้วยการตามชีวิตทั้งชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง โดยไม่ต้องมีจุดหักมุมใหญ่

แน่นอนว่าไม่ได้ราบรื่นเสมอ Kim Ji-young, Born 1982 ที่เล่าชีวิตประจำวันของผู้หญิงธรรมดา แบ่งความเห็นสังคมเป็นสองขั้ว จนคนดังที่บอกว่าอ่านหนังสือเล่มนี้โดนคอมเมนต์ร้ายๆ ถล่ม ถึงอย่างนั้นกระแสก็ยังโตขึ้นเรื่อยๆ ปี 2024 ฮันคัง เป็นผู้หญิงเอเชียคนแรกที่ได้รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม และในวงการเพลง ศิลปินเดี่ยวหญิงที่มาจากเกิร์ลกรุ๊ป ก็ก้าวออกมาพร้อมเรื่องเล่าของตัวเอง