ฮันอก (한옥)

บ้านดั้งเดิมของเกาหลีที่มีเสาไม้ หลังคากระเบื้อง และลานโล่งตรงกลาง ออกแบบมาให้อยู่ได้ทั้งสี่ฤดู หน้าร้อนนั่งรับลมบนโถงไม้ หน้าหนาวรวมตัวในห้องพื้นอุ่น

โครงสร้างเป็นไม้ทั้งหมด ตั้งเสาบนหินฐาน พาดคาน วางจันทัน แล้วค่อยมุงกระเบื้อง หลังคากระเบื้องหนักได้เป็นตันๆ เสาเลยต้องใหญ่ตาม ผนังฉาบดินแล้วปิดด้วย ฮันจี ส่วนครัววางต่ำกว่าห้อง ให้ไฟจากเตาไหลไปอุ่นพื้น ออนดล ชายคายื่นยาวโค้งสวยก็ไม่ได้มีไว้แค่ความงาม แต่ช่วยกันฝนกับแดดให้เสา ส่วนลวดลายสีสดบนวังและวัดเรียกว่า ทันช็อง

หลังคาบอกฐานะ ยังบันใช้กระเบื้อง ชาวบ้านใช้หลังคาฟาง บ้านยังบันหลังใหญ่แบ่งเป็นหลายเรือน ทั้งเรือนผู้หญิง เรือนรับแขก และเรือนคนรับใช้ ฮันอกชั้นเดียวเรียบๆ ที่เรานึกภาพกันคือหน้าตาที่ลงตัวช่วงปลาย โชซอน ก่อนหน้านั้นในยุคชิลลาและโครยอมีบ้านประดับทอง หลังคากระเบื้องเซลาดอน ไปจนถึงศาลาสองชั้น คำพูดที่ว่า "สองชั้นไม่ใช่ฮันอก" เลยฟังไม่ค่อยขึ้น

คำว่า ฮันอก เองเพิ่งเกิดหลังบ้านสไตล์ตะวันตกเข้ามาช่วงปลายศตวรรษที่ 19 สมัยญี่ปุ่นปกครองมีการสร้าง "บ้านโชซอน" รุ่นอัปเกรดที่มีน้ำประปา ไฟฟ้า และประตูกระจกเยอะมาก ฮันอกที่ยังเหลือใน พุกชน จำนวนมากก็มาจากยุคนี้ ช่วงทศวรรษ 60 ถึง 70 ฮันอกถูกมองเป็นบ้านเก่าที่ควรรื้อ แล้ว อะพาร์ตเมนต์ ก็ผุดขึ้นแทน

จุดพลิกมาในยุค 2000 กระแสสุขภาพทำให้ฮันอกกลับมาฮิต การนอนค้างในบ้านเก่าอย่างฮันอกสเตย์ก็ดังตาม หมู่บ้านฮันอก ช็อนจู กับหมู่บ้านฮาฮเวที่ อันดง กลายเป็นที่เที่ยวห้ามพลาด ส่วนฮันอกในซอยเมืองก็ได้ชีวิตใหม่เป็น คาเฟ่ และเกสต์เฮาส์ ฉากใน ซีรีส์ย้อนยุค แทบทุกเรื่องก็คือฮันอก แค่อย่าลืมว่าก่อนเข้าต้อง ถอดรองเท้า