gidarimyeon muryo (기다리면 무료)

ระบบจ่ายเงินที่อ่านจบหนึ่งตอนแล้วรอตามเวลาที่กำหนด ตอนถัดไปก็จะปลดล็อกให้อ่านฟรี ถ้าไม่อยากรอก็จ่ายเงิน คนเกาหลีเรียกย่อๆ ว่า คีดามู

คนที่คิดระบบนี้คือ KakaoPage แพลตฟอร์มที่เปิดตัวปี 2013 แต่แทบไม่มีใครสนใจ จนครึ่งหลังของปี 2014 ปล่อยระบบนี้ออกมาแล้วพลิกเกมได้ ช่วงแรกๆ อ่านได้เลย หลังจากนั้นพออ่านหนึ่งตอน นาฬิกานับถอยหลังก็เริ่มเดิน ปกติคือหนึ่งวันหรือสามชั่วโมง บางเรื่องมีตั้งแต่หนึ่งชั่วโมงไปจนถึงเจ็ดวัน เวลาครบก็อ่านฟรีได้หนึ่งตอน ยังไม่ครบก็ต้องใช้ตั๋ว ส่วนตอนล่าสุดราว 10 ตอนใช้ระบบรอฟรีไม่ได้เลย สุดท้ายกระเป๋าตังค์ก็เปิดตรงจังหวะที่อยากรู้ที่สุดพอดี

จุดที่ฉลาดคือการเอา "เวลา" มาคั่นระหว่างฟรีกับจ่ายเงิน คนใจเย็นอ่านฟรีได้จนจบ คนใจร้อนก็จ่าย ในประเทศสาย ปลี ปลี ความใจร้อนเลยกลายเป็นรายได้ตรงๆ นี่คือเหตุผลที่คนมักพูดถึงมันคู่กับเกม เล่นฟรีแต่มีของขาย และ ระบบกาชา มันยังเป็นกลไกสร้างนิสัยด้วย ติดเรื่องไหนแล้วก็ต้องเปิดแอปทุกวันเป็นเดือนๆ วันละตอน เมื่อก่อนยังมีฟีเจอร์ "ส่งของขวัญแล้วอ่านฟรี" คือส่งตั๋วเช่าให้เพื่อนใน KakaoTalk สามคนแล้วตัวเองได้หนึ่งใบ แต่ปิดไปแล้วในปี 2021

บนโมเดลนี้แหละที่สายพาน นิยายสู่การ์ตูน เติบโตขึ้น เปลี่ยน เว็บนวนิยาย เป็น เว็บตูน แล้วต่อยอดเป็นซีรีส์ ได้ฮิตอย่าง What's Wrong with Secretary Kim ทั้ง ธุรกิจ IP ที่เอาเรื่องเดียวไปปั้นหลายสื่อก็เริ่มจากคนอ่านที่กลับมาทุกวัน พอผลงานในระบบนี้ทะลุ 2,000 เรื่อง แพลตฟอร์มอื่นก็แห่กันเอาไปทำตาม และ Piccoma ในญี่ปุ่นก็ใช้แนวคิดเดียวกัน

แน่นอนว่ามีคนไม่ปลื้ม ระบบนี้มักถูกยกเป็นเหตุผลที่ KakaoPage มีผู้ใช้น้อยกว่า Naver Webtoon ซึ่งเปิดให้อ่านตอนที่กำลังลงเกือบทั้งหมดฟรี และเคยมีข่าวว่าตอนที่อ่านผ่านระบบรอฟรีไม่ถูกนับรวมในส่วนแบ่งรายได้ของนักเขียน เวลาเรื่องที่ชอบถูกเปลี่ยนเป็นระบบรอฟรี ช่องคอมเมนต์ก็ลุกเป็นไฟ ในทางกลับกันคำขอให้ "เปิดเป็นรอฟรีเถอะ" ก็ไม่เคยหยุดเหมือนกัน