ประเทศที่ต้องขายถึงจะอยู่รอด

เกาหลีแทบไม่มีทรัพยากรธรรมชาติ ตลาดในประเทศก็เล็ก เลยต้องซื้อวัตถุดิบมาผลิตแล้วขายออกไป นี่คือเหตุผลที่ค่าเงินและเศรษฐกิจของประเทศอื่นกระทบถึงเงินเดือนคนเกาหลีตรงๆ

คนเกาหลีเรียนเรื่องนี้ตั้งแต่ในตำราเรียน ใต้ดินไม่มีอะไรให้ขุด คนก็ไม่มากพอจะเป็นตลาดใหญ่ ทุนเดียวที่มีคือคน การค้าแบบนำเข้าวัตถุดิบมาแปรรูปแล้วส่งออก กับแรงงานที่ไปทำงานต่างประเทศ เลยเป็นฉากคลาสสิกของประวัติศาสตร์สมัยใหม่ ผลลัพธ์คือสิ่งที่เรียกว่า ปาฏิหาริย์แม่น้ำฮัน

ตอนนี้เกาหลีติดอันดับต้นๆ ของโลกด้านปริมาณการค้า และในปี 2011 เป็นประเทศที่เก้าที่ยอดส่งออกรวมนำเข้าทะลุหนึ่งล้านล้านดอลลาร์ ตัวชูโรงคือ เซมิคอนดักเตอร์ ต่อเรือ รถยนต์ และ แบตเตอรี่ ที่นี่ผลประกอบการของ Samsung Electronics ถูกพูดถึงไม่แพ้ข่าวบันเทิง

แต่อะไรเกิดข้างนอกก็กระแทกข้างในเต็มๆ วิกฤต IMF ปี 1997 คือตัวอย่าง และในปี 2022 ราคาวัตถุดิบพุ่งกับเงินวอนอ่อนค่าทำให้อันดับ GDP ของเกาหลีร่วงลง ข่าวเกาหลีเลยเล่าเรื่องเลือกตั้งหรือสงครามการค้าของประเทศอื่นยาวเป็นพิเศษ ความสัมพันธ์กับ อเมริกา และ จีน ขึ้นหัวข่าวบ่อยก็เพราะทั้งคู่เป็นลูกค้ารายใหญ่

มุมคิดนี้ยังกำหนดวิธีมอง ฮันรยู ด้วย สำหรับประเทศ ซีรีส์กับ K-pop คือสินค้าอีกชิ้นที่ขายได้ ส่วน K-beauty กับ มาม่าบูลดัก ก็อยู่ในสถิติส่งออกเหมือนกัน กลับกัน คำสั่งแบนเกาหลีของจีน ในปี 2016 ก็สอนให้รู้ว่าถ้าตลาดใหญ่ปิดประตูจะเกิดอะไรขึ้น