IMF crisis (IMF 외환위기)

ปลายปี 1997 เกาหลีใต้เงินดอลลาร์หมดคลัง จนต้องรับเงินกู้ช่วยเหลือจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ คนเกาหลีเรียกสั้นๆ ว่า 'IMF' และทุกวันนี้ก็ยังใช้เป็นมาตรวัดว่าอะไรคือช่วงลำบากของจริง

วันที่ 22 พฤศจิกายน 1997 ประธานาธิบดีคิมยองซัมประกาศว่าเกาหลีจะขอความช่วยเหลือจาก IMF นี่คือภาคเกาหลีของวิกฤตการเงินเอเชียที่เริ่มจากไทยในหน้าร้อนปีนั้น แล้วลามไปอินโดนีเซียกับมาเลเซีย สำหรับคนไทยก็คือวิกฤตต้มยำกุ้งนั่นเอง จริงๆ ตั้งแต่เดือนมกราคม กลุ่มบริษัทใหญ่ก็ล้มกันเป็นโดมิโนแล้ว เริ่มจากฮันโบ บวกกับบริษัทต่างๆ แบกหนี้ต่างประเทศระยะสั้นไว้มหาศาล เกร็ดขำๆ คือฝั่ง IMF ว่ากันว่าไม่ชอบชื่อเรียกนี้เลย เพราะพวกเขาเป็นคนให้กู้ ไม่ใช่ต้นเหตุ

ตัวเลขชัดมาก GDP ต่อหัวร่วงจากราว 13,000 ดอลลาร์ในปี 1996 เหลือราว 8,500 ดอลลาร์ในปี 1998 อัตราว่างงานพุ่งจาก 2% เป็น 6.8% และแค่ปี 1998 ปีเดียวราคาบ้านก็ดิ่งเกิน 12% กลุ่มแชโบลระดับท็อปอย่างแดอูหายไปจากสารบบ ส่วนคนที่รอดอย่าง Samsung Electronics ก็ต้องรื้อโครงสร้างใหม่หมด ยุคนี้ การเลิกจ้างหมู่ และการจ้างแรงงานชั่วคราวถูกทำให้ถูกกฎหมาย คำว่างานตลอดชีวิตหายไป และยุคของ งานรับเหมาช่วงและแรงงานเอาต์ซอร์ส ก็เริ่มต้นขึ้น

ภาพบนท้องถนนก็เปลี่ยน สถานีโซลเต็มไปด้วยคนไร้บ้าน นักศึกษาแห่ไปสมัครเป็นทหารกันเยอะมาก บรรดาพ่อที่โดนเลิกจ้างหันไปเปิด ร้านไก่ทอด กับ PC bang ซึ่งกลายเป็นเวทีให้ โปรเกมเมอร์รุ่นแรก ถือกำเนิด แคมเปญรวบรวมทองที่ครอบครัวเอาแหวนทองในลิ้นชักมาบริจาค และ ช็อตเท้าเปล่าของพัคเซรี ในปี 1998 คือความทรงจำที่ปลอบใจคนทั้งประเทศ ปีเดียวกันนั้นก็เริ่ม เปิดรับวัฒนธรรมป๊อปญี่ปุ่น ด้วย

เกาหลีใช้หนี้ IMF หมดในวันที่ 23 สิงหาคม 2001 และถือว่า 'เรียนจบ' แต่หลายคนมองว่ากระแสแห่สอบ ข้าราชการ การแย่งกันเข้าแพทย์ และบรรยากาศ Hell Joseon ล้วนเริ่มจากตรงนี้ เพราะนี่คือครั้งแรกที่ ปาฏิหาริย์แม่น้ำฮัน สะดุดลง

ในซีรีส์เกาหลี ปี 1997 คือจุดที่ชีวิตตัวละครแยกเป็นสองทาง ใน Twenty-Five Twenty-One ชมรมฟันดาบของนาฮีโดถูกยุบ และบ้านของแบคอีจินล้มละลาย Reborn Rich เล่ายุคนี้ผ่านแชโบลที่ฮุบโรงถลุงเหล็กและบริษัทรถยนต์ที่ล้มละลาย ส่วนคึมมยองใน When Life Gives You Tangerines ก็โดนเลิกจ้าง และแน่นอนว่ามี Reply 1997 ที่ใส่ปีนั้นไว้ในชื่อเรื่องเลย