eorinijip daegi (어린이집 대기)

การต่อคิวจองที่ในเนิร์สเซอรีตั้งแต่รู้ว่าตั้งท้อง เด็กเกิดน้อยลงทุกปี แต่ที่ที่พ่อแม่อยากได้ก็เต็มตลอด

ในเกาหลี ‘ออรินีจิป’ หรือเนิร์สเซอรีรับดูแลเด็กตั้งแต่แรกเกิดจนถึงก่อนเข้าประถม กฎหมายที่รองรับต่างจากอนุบาลซึ่งนับเป็นโรงเรียน แต่พ่อแม่ส่วนใหญ่ก็มองว่าพอๆ กัน มีหลายแบบ ทั้งของรัฐที่รัฐบาลหรือท้องถิ่นดูแล เนิร์สเซอรีของบริษัทสำหรับพนักงาน เนิร์สเซอรีในบ้านที่รับเด็ก 5 ถึง 20 คนในห้องอพาร์ตเมนต์ แบบสหกรณ์ผู้ปกครอง และเอกชน สงครามคิวที่ดุเดือดที่สุดคือของรัฐ เพราะได้รับงบและการกำกับดูแลจากรัฐต่อเนื่องจนถูกมองว่าปลอดภัยที่สุด ความอยากได้ที่ที่ไว้ใจได้ยิ่งแรงขึ้นหลังปี 2015 ตอนที่คลิป CCTV จากเนิร์สเซอรีแห่งหนึ่งในอินช็อนเผยภาพครูตีเด็กสี่ขวบจนคนทั้งประเทศช็อก

ที่ย้อนแย้งคือตัวเลข จำนวนเนิร์สเซอรีขึ้นไปสูงสุดในปี 2013 ราว 43,000 แห่ง แล้วก็ลดลงเรื่อยๆ แถมลดเร็วกว่าจำนวนเด็กด้วย เมื่อ อัตราการเกิดต่ำ เป็นอนาคตที่แน่นอน คนที่อยากเปิดใหม่ก็น้อยลง ผลคือการแย่งที่ในเนิร์สเซอรีรัฐที่มีอยู่ไม่กี่แห่งกลับหนักขึ้น นี่คือเหตุผลที่ประเทศที่มี อัตราเจริญพันธุ์ต่ำกว่า 0.8 ยังขาดที่ในเนิร์สเซอรี

อยู่ที่ไหนสถานการณ์ก็ต่างกันสุดขั้ว ในเมืองใหม่ของ เขตปริมณฑลโซล การลงชื่อรอคิวเนิร์สเซอรีใน หมู่บ้านอพาร์ตเมนต์ คือขั้นแรก ส่วนในชนบทและหมู่บ้านประมงกลับตรงข้าม เนิร์สเซอรีแห่งสุดท้ายในพื้นที่ปิดตัว เด็กๆ ต้องไปเรียนถึงตำบลหรืออำเภอข้างเคียง ป้ายเนิร์สเซอรีที่ปิดไปจึงมักเป็นสัญญาณแรกที่มองเห็นได้ของ ภาวะท้องถิ่นสูญพันธุ์ ยังมีการงัดข้อระหว่างบ้านที่พ่อแม่ทำงานทั้งคู่กับบ้านที่แม่อยู่บ้าน บางแห่งชอบรับเด็กที่มารับกลับตอนบ่ายมากกว่าเด็กอยู่เต็มวัน และรัฐมนตรีคนหนึ่งเคยต้องออกมาชี้แจงหลังพูดเป็นนัยว่าจะจำกัดการใช้เนิร์สเซอรีของแม่บ้าน

ถ้าหาที่ไม่ได้ ก็ต้องมีใครสักคนอยู่บ้านเลี้ยงลูก และถ้าภาระทั้งหมดตกอยู่ที่คนเดียวก็จะกลายเป็น การเลี้ยงลูกคนเดียว (dokbak yuga) นั่นเลยเป็นเหตุผลที่ตอนเนิร์สเซอรีปิดเพราะโควิด-19 ในปี 2020 ทุกบ้านต่างบ่นว่าภาระเลี้ยงลูกพุ่งขึ้นทันที พ้นเนิร์สเซอรีไปก็มีการแข่งขันรอบต่อไปรออยู่ ทั้ง อนุบาลภาษาอังกฤษ ฮากวอน และ ค่าเรียนพิเศษ สารพัด แม้แต่กระทรวงที่ดูแลก็เปลี่ยน ตั้งแต่มิถุนายน 2024 เนิร์สเซอรีอยู่ใต้กระทรวงศึกษาธิการ ไม่ใช่กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการอีกต่อไป